Hoe lek is mijn computer?

Volgens minister Opstelten moet de politie de mogelijkheid krijgen om in computers in te breken en daar zelfs veranderingen in aan te brengen als het blokkeren of zelfs verwijderen van bestanden.

Niet direct ongerust worden: het is bedoeld om ernstige cybercriminaliteit te bestrijden als botnets, kinderprono etc. Bovendien moet de politie alvorens je computer te kraken wel eerst toestemming hebben van de rechter-commissaris.

Klinkt goed niet waar?

Niet waar: kennelijk kan de politie beschikken over programma's waarmee de beveiliging van een computer ongemerkt te omzeilen is, of is het mogelijk dergelijke programmatuur te ontwikkelen. En hoe garandeert men dat hun programma niet op enig moment door de beveiliging alsnog wordt herkend als wat het is: spyware? Misschien een speciaal voor hen gecreëerd lek in alle pc's/beveiligingssystemen?

Als de politie dat kan, hoe lang zou het dan duren voordat kwaadwillenden het trucje ook door hebben?

Di-Di: Verstrooid.

Grijze plekken vormt de as

verwaaiend over 't groene gras

Familie staat er bedachtzaam bij

op zo'n moment is niemand blij

Even terug gaan de gedachten

het was al jaren te verwachten

Opa vergat het gas, vergat te eten

Opa was gewoon versleten

Bij het slotwoord breekt een glimlach door

en heel de familie knikt in koor

"Opa, wiens as werd uitgestrooid,

was al jarenlang verstrooid".

Di-Di is Dichters op Dinsdag, een wekelijkse schrijfopdracht. Bij Melody vind je de opdracht van deze week en de linkjes naar andere deelnemers.

Zing-Zo: de zondagse limerick.

Een leegstaand bedrijfspand in Drachten

stond jaren op de sloop te wachten

De fik ging er in,

toen stortte het in

"Brandstichting" is wat velen dachten.

Melody is de initiatiefneemster voor de limerick op zondag. Linkjes naar andere deelnemers vind je bij haar.

Vuurtje?

Een paar weken terug was hier een optocht van brandweervoertuigen. Toen voor een feestje van de brandweer. Vanmiddag dacht ik even dat ze weer een feestje hadden: er klonken weer een heleboel sirenes van brandweervoertuigen. Echter gemengd met een hoop politie en ambulance.








Zou ik misschien in het lokale sufferdje een bericht over een evenement gemist hebben, of waren de hulpdiensten al vast in actie gekomen tegen wat de nieuwe regering ongetwijfeld van plan gaat zijn? Een korte wandeling de tuin in leerde anders: ergens, zo te zien redelijk bij mij in de buurt, stegen dikke zwarte rookwolken op en de sirenes leken zich allemaal die kant op te bewegen.






Reden om de camera te pakken eens eens even te gaan kijken wat er aan de hand was. Het bleek iets verder weg dan ik gedacht had maar uiteindelijk bereikte ik toch het punt waar een grote toeloop van mensen en hulpverleners verraadden dat er iets aan de hand was.












Op de Zuiderdwarsvaart stond al jaren een pand leeg waarin ooit een showroom en een benzinestation gevestigd waren. Later hebben er nog diverse bedrijven in gezeten, maar nadat ook het benzinestation vertrokken was veranderde het al snel in een aan vernielingen onderhevige bouwval.





















Ruiten werden geleidelijk allemaal gesloopt en zwervers vonder er een droog plekje terwijl de jeugd zich er af en toe ook vermaakte. Vooral met het stoken van fikkies en het verder slopen van alles wat los en vast zat.De omwonenden waren dan ook al lang niet meer blij met deze ontsierende bouwval in hun midden, maar naar verluidt vond de eigenaar de kosten van sloop te hoog en liet hij het dus maar zo. Dus bleef het steeds verder in verval rakende gebouw de omgeving ontsieren.


Hekken werden geplaatst, struikgewas verwilderde en het bleef een speelplaats voor baldadigheid. Dat het gebouw het nog zo lang vol heeft gehouden mag dan ook een wonder heten. Vandaag was het echter dus eindelijk echt mis gegaan en nu sloegen de vlammen er aan alle kanten uit. Het deel dat vroeger de showroom was was al grotendeels ingestort en uit de andere delen stegen ook al zwarte rookwolken op.

De brandweer deed er weinig aan: waar de vlammen hoger oplaaiden werd eens wat water gespoten, maar het gedeelte dat nog overeind stond werd niet eens echt nat gehouden. Kennelijk had men besloten het geheel gecontroleerd uit te laten branden. Uiteindelijk sloegen ook bij het resterende deel de vlammen uit het dak. Tijd om de hoogwerker, die al een tijdje klaar stond, in actie te brengen en een poging te gaan doen het vuur definitief onder controle te krijgen.

Daarvoor was zo te zien wel het hele brandweerkorps van Drachten uitgerukt: ik telde 4 blusvoertuigen, de hoogwerker, de wagen van de OVD, een manschappenwagen, een materiaalwagen en later nog twee wagens (een met materiaal en een met manschappen en perslucht flessen) die kennelijk van elders aangevoerd werden.







Ook de politie was in grote getale aanwezig en hield alle wegen die naar dit toch wel belangrijke knooppunt in twee doorgaande wegen voerden afgesloten terwijl de hele omgeving met linten was afgezet om nieuwsgierigen op een afstand te houden.

En ook de pers kwam massaal opdagen en mocht uiteraard(?) wel voorbij de afzetting komen om te proberen wat fraaie plaatjes van het spektakel te schieten. Volgens mij waren ze echter veel te laat voor de meest spectaculaire beelden, ze kwamen lang na mij aan en ook ik had het instorten van het showroomdeel al gemist.

Paardenbijter.

Ik zie wel vaker grote libellen in mijn tuin (waarschijnlijk met dank aan diverse buren met grote vijvers), maar het valt meestal niet mee ze op de foto te krijgen. Alleen de steenrode heidelibel zoekt vaak een uitkijkpunt op waar hij regelmatig terug keert en is dus wat makkelijker vast te leggen.

De paardenbijter (Aeshna mixta)die ik vandaag aantrof was echter zo vriendelijk zijn vangst op een bloem van de lathyrus te verorberen waardoor ik er snel een paar foto's van kon maken. Door de wind zijn ze niet allemaal geworden zoals ik ze in gedachten had maar de libelle staat er in ieder geval duidelijk herkenbaar op.

Fire!!

Zoals ik bij de foto op zaterdag al meldde werd hier op die dag een grote optocht met brandweervoertuigen georganiseerd in verband met het 60-jarig bestaan van de vrijwillige brandweer Drachten.



Er viel heel wat te zien: van door mankracht voortbewogen voertuigen uit de negentiende eeuw tot het modernste materiaal, van wat vermoedelijk het kleinste brandweerautootje ooit is tot een loeigrootte Amerikaanse fire-engine. En zelfs Spuit Elf was van de partij.

Ik heb in de tijd die de stoet van circa 60 voertuigen nodig had om bij mij door de straat te rijden een stuk of tachtig foto's gemaakt en gooi een klein deel daarvan hier gewoon zonder verder commentaar tussen.

Tegenstelling: keurig - slordig

Tegenstelling is een foto opdracht waarbij het de bedoeling is een tegenstelling fotografisch in beeld te brengen. De opdrachten voor deze en volgende week en linkjes naar de andere deelnemers vind je bij Melody

Mijn tentje staat er altijd keurig strak bij. Maar je moet niet binnen gaan kijken, want met luchtbed, slaapzak, gitaarkoffer, medicijntas, drinkvoeding voor een week en een (gezien de weersverwachting wat uitgebreidere dan anders) voorraad kleding wordt het al snel een rommeltje..

FoZ: Je favoriete drankje.

FoZ is Foto op zaterdag en wordt georganiseerd door Vonnieb. Op haar log vind je ook de bijdragen van anderen en de opdrachten voor deze en volgende week.

Vandaag werd het 60 jarig bestaan van de vrijwillige brandweer in Drachten gevierd met een optocht van het huidige wagenpark en een grote hoeveelheid historische brandweer voertuigen. En laat daar nu een voertuig tussen zitten van de bedrijfsbrandweer van de fabrikant van mijn favoriete drankjes!

Welke van de twee favoriet is hangt van het moment van de dag af.

Smeltpunt.

Gezien de temperaturen besloten we uiteindelijk te proberen zondag zo vroeg mogelijk in Bad Bentheim aan te komen. De vrienden uit Julianadorp waren dan ook al ruim voor zes uur vertrokken en stonden rond zeven uur bij mij voor de deur. Na het inladen van de bagage en een kop thee resp. koffie waren we voor half acht al op weg naar Duitsland en kwamen we even na half tien aan op de tijdelijke camping van de DNAT.

Waar het ondanks het vroege tijdstip eigenlijk al te warm was om nog veel te doen, maar waar ik toch zo snel mogelijk mijn tijdelijke behuizing overeind trok. Om te ontdekken dat het binnen een paar minuten al te warm was onder het tentdoek om er langer dan een paar minuten te blijven. Het inrichten van de tent gebeurde dan ook in een groot aantal kleine stapjes.

's Middags werd het nog veel warmer. De officiële temperatuur schijnt rond de 39 graden te zijn geweest, maar een auto die ook de buitentemperatuur aangaf meldde zelfs ruim boven de veertig graden. Toen ik even mijn leesbril opzette, die in zijn brillenkoker in de tent lag, bleken de metalen delen - zoals de neusbrug - zo heet dat ik hem onmiddellijk weer af moest zetten om brandwonden te voorkomen.

Dit was echt wat overdreven, maar gelukkig werd het de dagen daarna iets koeler, hoewel de temperaturen nog steeds aardig hoog bleven. Regen viel er wel, maar de hoeveelheden waren dermate minimaal dat we er helemaal geen last van hadden en bovendien viel dat weinige water 's nachts.

De week werd gevuld met bijpraten, het nuttigen van de traditionele ijsjes bij Due Mila, de ijssalon op het plein in het centrum van Bad Bentheim, wat inkopen (vooral limonades e.d. vonden gretig aftrek) en op zaterdag natuurlijk de radiomarkt en - voor mij interessanter - de grote vlooienmarkt in het slotpark.

Zondag kregen we vervolgens voor het eerst deze week met echte regen te maken. De temperatuur bleef wel heel aardig, maar het was nauwelijks een moment droog. De verwachting voor maandag zag er dan een stuk beter uit: een goede reden om het vertrek een dag uit te stellen. Op maandag konden we inderdaad droog en bij aangename temperaturen de boel inpakken alvorens de terugreis te aanvaarden.

Na een snackstop bij Oosterwolde kwamen we tegen zes uur 's avonds in Drachten aan. Ik kon deze keer geen uitsmijter slijten aan mijn chauffeur: die moest nog een flinke rit maken naar de kop van Noord-Holland en wilde zo snel mogelijk weer verder.

Zodat ik om half zeven al bezig was de in de gang opgestapelde bagage uit te pakken en alles op zijn plaats te zetten, in de wasmand te gooien of in de keuken te zetten om afgewassen te worden alvorens weer een tijd in de kast te verdwijnen. De rest van deze week heb ik mij bezig gehouden met wassen (je houdt aan zo'n warm weekje een hoop wasgoed over), het weer op sterkte brengen van de voorraden in de koel/vries/keukenkast en een belastingaangifte in Amsterdam die voor 1 september nog de deur uit moest.

(PS: ik heb bar weinig foto's van deze week: al op maandag bleek de card in mijn camera kuren te hebben. Mogelijk ook bevangen door de hitte. Ik heb de paar foto's die er al op stonden weten te redden en na opnieuw formatteren lijkt het allemaal weer in orde, maar in Bentheim heb ik verder dus geen foto's gemaakt).

Schroefje los bij Ikea?

Ik heb een JA/NEE sticker op de brievenbus zitten om ongevraagde reclame te weren. Bij Ikea hebben ze daar naar gisteren bleek iets op gevonden: die sticker geldt voor ongeadresseerd reclame drukwerk. Dus sturen ze het nu rond "aan de bewoners van ....." zodat het daar niet meer onder valt.

Zo'n misselijke truc gaat bij mij dus geen zoden aan de dijk zetten voor hen: ik houd een lijst bij van bedrijven die de sticker negeren (waarop inmiddels o.m. het merendeel van de lokale afhaal/bezorgrestaurants staan, de bioscoop, een kaaswinkel en nog een paar van die grapjassen). Die hoeven dus niet op mijn klandizie te rekenen (concurrenten genoeg van ze die zich wel netjes gedragen) en dat geldt met ingang van heden dus ook voor IKEA.

Nog mooier is trouwens een aantal kleine lettertjes op de adressticker: "Wil je geen post ontvangen? Kijk dan op Infofilter.nl of bel 0900-666 1000 (€ 0,25 p/min)". Infofilter heeft echter niets met post te maken: die gaan over het BEL-me niet register. En gaan betalen om van hun ongevraagde catalogi verlost te worden? Geen haar op mijn hoofd die er over denkt. Dat ze er gewoon maar van uit gaan dat ze mij met "je" aan kunnen spreken is trouwens een extra reden om me daar niet meer te vertonen, hoe lekker die gehaktballetjes ook mogen zijn.

Ik zoek morgen even een enveloppe waar het ding in past en stuur hem ongefrankeerd retour met een begeleidend briefje dat ik hier niet van gediend ben. Scheelt weer wat ongevraagde rommel in de oud papier container en misschien leren ze er wat van.

Vogel.

De Foto op Zaterdag van Vonnieb sla ik deze week even over. De camera is namelijk al ingepakt dus een foto maken die bij de opdracht van deze week past wordt wat moeilijk. De opdracht vind ik trouwens sowieso moeilijk: Je favoriete boek. Ik heb niet echt één favoriet boek, ik heb een aantal favoriete schrijvers en afhankelijk van mijn stemming vind ik dan eens het ene en dan weer het andere werk beter. Een paar van die favoriete schrijvers? Ludlum, daar heb ik alles compleet van, inclusief de boeken die na zijn overlijden door anderen werd afgeschreven. Asimov, en dan vooral de "robot" boeken. Jack Vance, waarvan ik het meeste wel in de collectie heb maar nog steeds op zoek ben naar een paar titels. James Mitchener, die prachtige historische romans creëert waarbij hij vaak vanuit de huidige situatie de historische ontwikkeling van een gebied beschrijft (Centennial, Hawaï, Mexico enz). Marion Bradley, James Clavell, Serabande, Julian May en zo kan ik nog wel even door gaan.

Om toch niet helemaal met stille trom te vertrekken toch nog wat foto's van mijn laatste bezoek aan Emmen. In de vlindertuin zijn buiten vlinders ook wat vogeltjes te vinden. Zoals de kwarteltjes die af en toe ineens voor je voeten voorbij scharrelen.

En natuurlijk de kolibrie. Waarvan ik inmiddels weet waar ze meestal te vinden zijn: rechtsachter in de hoek van de vlindertuin, waar het mannetje geregeld diep in de beplanting op een wat vrijer hangende tak zit. Het vrouwtje is momenteel niet vaak te zien: dat zit in diezelfde hoek diep in de beplanting verscholen op het nest.

Tot zover de vogeltjes in de vlindertuin. En deze vogel? Die heeft zijn bagage klaar staan, vanmorgen nog wat oude kaas en ham ingekocht voor de gebruikelijke uitsmijters en heeft alleen nog een lijstje met dingen die op het laatste moment even moeten gebeuren (ramen en deuren controleren, bederfelijke waar mee of de container in, alles wat niet aan hoeft te blijven uit - gezien de weersverwachting geldt dat voor zowel alles wat elektrisch is als voor kleding ;-) - en dergelijke).

En dan is deze vogel morgenvroeg gevlogen om pas over een goede week weer op het nest terug te keren.

Even het koppie er bij houden.

RTL7 is een zender waar overdag vooral over economie en dus getallen wordt gepraat. Veel inzicht in getallen lijken ze echter niet te hebben.

Een teletekst bericht weet te melden dat er in het westen van deVS meer dan 60 bosbranden woeden in ondermeer Californië, Oregon en Iowa. Het ergst is de situatie in de staat Washington:

"In die staat is al 100 vierkante meter bos in vlammen opgegaan. Ook zijn 70 huizen in de as gelegd".

Toch knap om in een bos van 10 bij 10 meter 70 huizen te bouwen. En als dat het ergste is, wat is er dan op die meer dan 59 andere plaatsen afgebrand? Een braambosje?

Even het koppie er bij houden, logisch nadenken en geen onzin op teletekst zetten lijkt me als je pretendeert alles van cijfertjes te weten wel zo handig.

Aanvullen: Vele kleintjes........

.....maken één grote.

Wat de meesten de bloem van de buddleija (vlinderstruik) noemen is eigenlijk samengesteld uit vele  honderden kleine bloemetjes.

Aanvullen is een foto-uitdaging van Melody waarbij het de bedoeling is om de eerste helft van een gezegde of uitdrukking aan te vullen met de tweede helft en dit met een foto te illustreren. Opdracht en linkjes naar andere deelnemers zijn bij haar te vinden.

DiDi: Verbazing.

 Een vlinder vol van kleurenpracht

vliegt alleen maar in de nacht

Tot men eens even aan hem voelt

Dan vliegt hij overdag, maar onbedoeld

Een panter met zijn stippelhuid

ligt te zonnen voor de ruit

trekt zich niets van mensen aan

zelfs niet als ze op de ramen slaan.

Bordjes staan echt overal

níet aanraken, níet voeren bovenal

Biedt men een blad of boombast aan

hoeft men dus niet verbaasd te staan

en al helemaal niet boos te wezen

om de vraag "kunt U niet lezen"

Mensen blijven mij verbazen

of ze wel of niet die bordjes lazen

"ik doe wat ik wil, ik ben hier immers gast"

is een redenatie die mij zeer verrast

respect voor de regels is wat past

ook, zelfs juist, als U ergens bent als gast

Afgelopen zaterdag had ik reden genoeg voor verbazing. Ondanks alle bordjes "Niet voeren" en "Dieren niet aanraken" lijken die bordjes er soms wel voor Jan met de korte achternaam te staan. Dat kleine kinderen achter vlinders aanhollen of denken dat het een goed idee is te proberen een aapje te aaien keur ik niet goed maar kan ik begrijpen. De ouderen/ouders die niet proberen dat gedrag te corrigeren, maar er soms zelfs gewoon in mee gaan en het zelfs presteren om blaadjes en stukken bast van beplanting te scheuren om dieren te lokken kunnen echter absoluut niet op mijn begrip rekenen. En ook ander gedrag om de aandacht van dieren te trekken of te proberen ze in beweging te krijgen kan bij mij niet op bijval rekenen. De kroon spande echter een groep (gezin?) die het presteerde maar eens in de buisjes met honing/suikerwater voor de vlinders te gaan zitten peuteren en de inhoud op hun arm en hand te smeren om vlinders op zich te laten landen. Dan ben je wat mij betreft toch wel echt helemaal van de ratten besnuffeld.

DiDi is Dichters op Dinsdag, de wekelijkse gedichten opdracht van Melody. Bij haar vind je de opdracht en linkjes naar andere deelnemers.

Stemwijzer.

Ik heb dat ding ingevuld, maar eigenlijk blijk ik dat net zo goed te kunnen laten: hij kwam keurig uit op de partij waar ik toch al op stem. Op een aantal stellingen antwoordde ik "geen van beiden" omdat ik nuances in de stelling vond ontbreken. Na het bekijken van de toelichting van "mijn" partij bleek die de nuance wel aan te brengen en bleef er uiteindelijk maar één punt over waar ik het niet mee eens was en twee punten waar ik mijn twijfels bij heb.

Veel wijzer werd ik er dus niet van. Wel op een ander punt: ook de partijen waar ik beslist niet op moest stemmen kwamen perfect overeen: VVD waarmee ik maar 4 punten van overeenstemming had, iets dat bij SGP en PVV nauwelijks beter was. En ook CDA is niet echt mijn pakkie aan. Daar kwam alleen 50Plus nog tussen, die ik helemaal niet ken en nu dus ook niet meer hoef te bestuderen.

Ik vermoed dat het op basis van dat lijstje "niet doen" wel duidelijk is hoe ik over ons laatste kabinet denk?

Photo Sunday: Unusual - ongewoon.

Voor ongewoon ben je bij dieren vaak aan het juiste adres. Hoe goed je ze ook kent, of het nu huisdieren zijn of dieren in het wild, ze zien altijd wel weer kans iets te doen om je te verbazen.

Zoals deze apen gisteren in dierentuin Emmen: twee totaal verschillende soorten, maar terwijl ze bij elkaar in een vensterbank van het zonnetje lagen te genieten begon een vrouwtje witgezichtsaki ineens een van de gouden leeuw aapjes te vlooien, terwijl het andere gouden leeuw aapje bezig was de toch al pluizige staart van van zijn soortgenoot nog verder uit te pluizen.

For unusual you often are at the right address with animals. No matter how well you know them, pets or wild, they always seem to be able to do something to amaze you.

Like these monkeys in Emmen Zoo yesterday: two totally different species, but while sunbathing on a ledge together the darkhaired monkey (Pithecia pithecia, sorry I do not know their English names) started grooming one of the red ones (Leontopithecus rosalia) while the other red one was fluffing up the allready fluffy tail of his mate.

Voor meer:

For more:

ZingZo: Grote mond?

Een zeeleeuw die zich belangrijk vond

had bij voortduring een grote mond

Toen riep plots zijn broer

"Doe eens niet zo stoer,

dat gebrul van jou mist elke grond"

Dierenpark Emmen 11 augustus 2012

ZingZo, de limerick op zondag, is een initiatief van Melody. Bij haar vind je ook de linkjes naar andere deelnemers.

FoZ: Huisdier(en)

Mijn doktoren zouden niet al te gelukkig zijn als ik huisdieren ging houden. En dan gaat het vooral om de verzorging. Zoals het schoonmaken van de kattenbak.

Om toch wat dieren om me heen te hebben loopt er bij mij dus geen huisdier rond maar een buitendier: een aanloopkat. Die af en toe opgevolgd worden door een nieuwe aanloopkat: Poezebeest, de eerste die hier verscheen en die herkenbaar was aan een scheurtje in het linkeroor, had waarschijnlijk wel een baasje, maar werd kennelijk als die naar het werk ging naar buiten gezet: hij verscheen steeds op een vaste tijd en vertrok weer op een vaste tijd. Op een gegeven moment is dat baasje kennelijk verhuisd en verdween Poezebeest uit beeld, hoewel ik hem in de wijk naast die waar ik woon nog steeds af en toe zie.

Hij werd opgevolgd door een katertje dat ik in eerste instantie Scharminkel doopte omdat hij er erg mager en verfomfaaid uit zag. Ook deze kat bleek wel degelijk een baasje te hebben en eigenlijk Rakker te heten. Mogelijk was hij op enig moment aangereden en had hij zich daarna een tijdje verscholen gehouden om zijn wonden te likken om daarna bij mij te belanden. Rakker komt nog steeds geregeld langs: het lukt niet om hem te leren dat hij een eigen thuis heeft.

Ondertussen was er echter al een opvolgster voor Rakker opgedoken. Een wat magere maar verder prachtige blauwe (=grijze) poes die in haar houding iets van een siamees heeft en die ik vanwege de houding waarin ze vaak - schijnbaar hooghartig - om zich heen zit te kijken Sphinx noem.



FoZ is Foto op Zaterdag, een initiatief van Vonnieb. Op haar log staat de opdracht, de linkjes naar andere deelnemers en de opdracht voor volgende week.

Blauw.

Dat waren de enveloppen die iemand me eind vorige week bezorgde, samen met een ordner vol papieren en nog wat los spul. Met het vriendelijke verzoek zijn administratie en belastingaangiftes over 2011 in orde te maken voor het uitstel op 1 september af liep.

Daar ging dus wel even wat werk en tijd in zitten. Bovendien kwam er ook nog iemand met wat formulieren die ingevuld moesten worden maar waar hij zelf niet goed uit kwam. Het formulier stelde niet zo veel voor, het verzamelen van de gevraagde bijlagen wel, dus ook daarmee ging de tijd weer een tijdje grotendeels op.

Daarbij was het heel behoorlijk weer zodat ik me de resterende tijd/de pauzes wel in de tuin kon vermaken. Waar het onkruid- en vooral gras op plaatsen waar ik dat niet wil zien - nog steeds harder groeit dan ik het er in de weinige goedweerdagen tot nu toe uit kan trekken.

Tijdens die werkzaamheden in de tuin bleek ook dat het met de vlinders langzaam ergens op begint te lijken dit jaar. De aantallen zijn voor bijna alle soorten nog steeds bedroevend, maar vandaag heb ik bijvoorbeeld al vijf soorten gezien (van allemaal echter maar één exemplaar). De enige soort die af en toe in wat grotere aantallen te zien is blijft tot nu toe de dagpauwoog: af en toe twee tegelijk en gisteren zowaar een keer vijf tegelijk.

Om toch wat meer vlinders te zien moet ik dus toch nog maar een keer naar Emmen. Het weekendvoordeelkaartje voor de bus is dit weekend nog geldig en dankzij het abonnement kost de entree me ook niets extra dus kan ik er dit weekend nog een voordelig uitje van maken. Gelijk een mooie afleiding van de administratieve bezigheden, waarvan ik volgende week nog een klusje verwacht van iemand die eerder dit jaar ook uitstel had gevraagd.

Daarna wordt het ondertussen tijd de bagage voor mijn vakantie bij elkaar te gaan zoeken (ik wordt volgende week zaterdag opgehaald, maar ik heb een hekel aan haastwerk bij het inpakken: dat resulteert vaak in dingen vergeten. En wat vergeten is vanuit Bad Bentheim even ophalen zit er uiteraard niet in).

Ik vermoed dat het hier volgende week dus ook wat rustig blijft (de week daarna valt er helemaal een stilte).

Emmen 30 juli 2012: het laatste staartje.

Na de rovers ga ik weer verder waar ik gebleven was en kom ik bij de prairiehondjes aan. Waarvan sommigen een voorraad stro als bedje gebruikten om lekker op te luieren in het zonnetje.

De meesten brachten echter hun eigen versie van "neem uw bed op" voor het voetlicht: "eet uw bed op".

Vervolgens belandde ik bij het eiland van de ringstaartmaki's. Die zich deze keer hoog in de bomen ophielden waardoor af en toe alleen wat zwart-witte staarten te zien waren die tussen de takken naar beneden bungelden. Gelukkig waren er ook nog wel een paar die een fotograaf een leuk plaatje gunden.

Een paar meter verder lagen de kangoeroes te luieren, iets dat al vaker door mij gefotografeerd is. De emoes krijg ik echter minder vaak echt goed in beeld dus toen er één tot redelijk dicht bij de omheining paradeerde was dat een goede kans daar een flink aantal foto's van te maken.

Als laatste bracht ik nog een tweede bezoek aan de olifanten (toen ik er eerder op de ronde was stonden er twee maar wat te staan en dat leverde niet echt spectaculaire foto's op). Nu kwam één van de oudere olifanten eens van dichtbij bekijken wat die rare snuiter met die hoed en die camera nou eigenlijk uitspookte. Dat leverde een prima portretfoto op.

Vervolgens liep ze met een aantal jongere dieren naar een bos takken om die met veel geweld een kopje takje kleiner te maken terwijl een van de jongere dieren af en toe een slokje water nam om daarna kennelijk heel trots te zijn op die prestatie en met geheven slurf een rondje te rennen.

Het andere exemplaar had kennelijk goed naar me gekeken en geconcludeerd dat zo'n hoed tegen de zon best handig was en probeerde zich een strooien hoed aan te meten. Jammer genoeg had hij de techniek van het vlechten nog niet onder de knie zodat het hoofddeksel als los zand aan elkaar hing.

En dit is dan echt het laatste staartje van dit bezoek aan Dierenpark Emmen.