Een column in de plaatseljke huis-aan-huis krant trok laatst mijn aandacht en riep de vraag op of we van al die beschermende maatregelen nu echt wel zoveel beter zijn geworden. Hieronder een iets bewerkte versie van de column:
Vroeger mocht je als kind af en toe in de auto meerijden met een rijke oom of buurman. Kinderzitjes, veiligheidsgordels of een airbag? Nooit van gehoord. Ledikantjes, kinderstoeltjes en speelgoed waren geschilderd in frisse kleuren die gefabriceerd waren met behulp van zaken als lood en cadmium. Flessen schoonmaakmiddelen en medicijnpotjes waren voor een kinderhand eenvoudig te openen.
Deuren en kasten bedreigden kindervingertjes en een vlaggetje op de fiets, laat staan een helm, daar was nog niemand opgekomen. Water kwam op veel plaatsen nog uit de pomp. De gefabriceerde race monsters, bekend als zeepkisten, werden gebouwd zonder rekening te houden met iets banaals als remmen. Wilde spelletjes straatvoetbal, klimmen in bomen en op platte daken: allemaal waren het oorzaken van blauwe plekken en de incidentele bloedneus, tand door de lip of zelfs een gebroken ledemaat. Het waren ongelukken die erbij hoorden.
Videospelletjes,, Gameboy, Nintendo, X-box; niemand kon zelfs maar voorzien dat ze ooit zouden bestaan. Kinderen speelden op straat en werden thuisverwacht als de lantaarns aangingen. Mobieltjes waren iets uit science fiction dus niemand wist waar de kinderen uithingen en wat ze uitvraten. Als dat tot overtredingen van de wet leidde werd door de ouders geen verhaal gehaald bij de politie maar waren ze het grondig met oom agent eens dat dit geen pas had en kon je thuis nog een pak slaag krijgen als toetje.
De schooljeugd van verschillende scholen ging elkaar met enige regelmaat te lijf en geen volwassenen die zich er mee bemoeide. En als je prestaties op school achterbleven werd je hard aangepakt. Het leidde niet tot emotionele ouderavonden en er was geen ouder die het in zijn hoofd haalde de meester of juf daar op aan te spreken. En als je er niets van bakte bleef je zitten en was dat absoluut geen reden om het systeem van rapportcijfers maar eens flink overhoop te gooien.
Van biskwietjes, brood met echte boter, ranja of gazeuse werd je niet dik: die energie had je hard nodig voor het verblijf in de buitenlucht. Je dronk met zijn allen uit één fles, veegde een gevallen koekje of een uit de tuin van de buren geroofde wortel af aan je broek en niemand werd er ziek van.
En dan vraag ik me af of al die vooruitgang wel verbetering is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten