Posts tonen met het label Min of meer cultuur. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Min of meer cultuur. Alle posts tonen

donderdag, mei 31, 2012

Kunstroute Cultuurfabriek Oosterhout -5-

Zoals beloofd nu de laatste twee kunstenaressen die nog een logje over hun werk en expositie tijdens de kunstroute tegoed hadden. Op zondag bezochten we in Den Hout vier adressen. Een daarvan was Atelier Kunstdroom aan de Houtse Heuvel 24 waar ook weer diverse kunstenaars exposeerden.

Wat me daar bij binnenkomst direct opviel was het werk van Anita van de Kieboom dat zeer gevarieerd bleek te zijn. Portretten, op de natuur gebaseerd werk en meer abstract ogend werk wisselden elkaar af.

Zowel haar aquarellen als haar werk in acryl spraken mij aan.


Ik toon bij dit logje twee schilderijen gebaseerd op onderwerpen uit de natuur: een uil, waarvan ik de gebruikte kleuren voor zowel de uil als de achtergrond de vogel goed als nachtdier weer vond geven, en een schelp (of is het nu toch een masker?) waar vooral de verrassende kleuren mij aanspraken.

Als je van meer van haar werk wilt genieten vind je nog een flink aantal voorbeelden onder "Acryl" en "Aquarel" op haar website.



Op zaterdag was het een na laatste adres dat we bezochten in eerste instantie helemaal niet opgenomen in ons lijstje van te bezoeken ateliers en andere expositieruimtes. Het bevond zich in een winkel. Weliswaar een winkel voor kunst/hobbymaterialen, maar mijn ervaring is dat in winkels meestal maar een beperkte ruimte is om de kunstenaars tot hun recht te laten komen. In dit geval een misvatting bleek toen we, na ontdekt te hebben dat het maar een paar deuren van het atelier van Ineke van de Loo vandaan was, toch even naar binnen stapten.

Achterin de winkel was genoeg ruimte vrijgemaakt om ruim een dozijn werken te tonen, er stond een grote tafel om onder het genot van een kop koffie van die werken te genieten en er was zelfs ruimte voor de kunstenares om te werken.

Ik kreeg direct na binnenkomst een opgewekt gevoel van de getoonde werken: de meeste in kleuren die het hele werk een zonnige uitstraling gaven. Waarover de kunstenares overigens na een opmerking daarover zei dat het leven, en dus ook de kunst, niet altijd zo zonnig is.Er bleken dus ook wel degelijk werken in duidelijk andere kleuren aanwezig.

Op de website van Drs. Hanneke van Heusen zijn nog veel meer voorbeelden te vinden van haar werk, dat niet zozeer vormen vastlegt, maar meer gevoelens wil weergeven (ik had bijna geschreven: "wil vangen", maar dat lijkt me voor gevoelens niet juist: die moeten vrij blijven, zoals ook iedereen zelf moet zien of/welke gevoelens de werken oproepen). Soms levert dat herkenbare beelden op, een ander werk kan echter weer veel abstracter uitpakken..

Ik heb in ieder geval een aangenaam half uurtje doorgebracht met het bewonderen van haar werk en ben blij dat we niet de vergissing hebben gemaakt dit adres over te slaan.

maandag, mei 07, 2012

Kunstroute Cultuurfabriek Oosterhout -4-

Van de laatste twee adressen op zaterdag en vijf op zondag sla ik er in eerste instantie twee over omdat ik aan twee kunstenaressen nog wat extra aandacht wil schenken in een volgend logje. Ik begin dus met het laatste adres van zaterdag: de Galerie van de onlangs overleden beeldhouwster en schilderes Ineke van de Loo. Haar man zet de galerie voort en voorlopig is er nog genoeg werk van Ineke te zien en te koop.

Op zondag was na het afleveren van Bert bij Riet Simons de eerste stop bij de Mariakerk om de daar getoonde foto's van Fotogroep Het Experiment en diverse beeldhouwwerken te bewonderen en even te genieten van de dansdemonstraties waarvan bij het eerste logje in deze reeks al een foto te zien was.

Hierna was het tijd om wat dorpen rond Oosterhout te bezoeken, als eerste Den Hout. Waar de al eerder besproken molen de eerste stop vormde. Hierna volgde Hill 10: als ik het goed begrepen heb een voormalige pastorie waarin nu een Bed and Breakfast is te vinden en waar diverse kunstenaars textiele en grafische kunst lieten zien. Waaronder het boekje met de woordkunst dat ook al in het eerste logje genoemd werd en dat geheel handgemaakt bleek te worden op bestelling. Een illustratie uit dat boekje bleek ook weer terug te komen in de vorm van de bedrukking van beddengoed.

Het volgende adres was het Atelier van Brenda Strijbos. Dit bleek een schilderes te zijn met een brede variatie in haar werk: raak getroffen lammetjes werden afgewisseld met levensechte portretten en die weer met wat mij hier het meest aansprak: diverse landschappen, onder meer van de omgeving van Bretagne en van het gebied tussen Bergen aan Zee en Egmond aan Zee. Vooral dit laatste werk (dat ook op haar website te vinden is) vond ik indrukwekkend. Helaas zou ik voor iets van dit formaat eerst de staatsloterij o.i.d. moeten winnen om een groter huis te kunnen kopen met voldoende vrije muuroppervlakken.

De route werd afgesloten met een bezoek aan Galerie Dorst naar Kunst (de website lijkt momenteel geheel vernieuwd te worden waardoor er op dit moment helaas weinig te bekijken valt) in Dorst. Hier ben ik al vaker geweest, maar door de steeds wisselende exposities van eveneens geregeld wisselende kunstenaars is het altijd weer een genoegen om hier weer even te gaan kijken wat er nu weer voor nieuws te bewonderen valt. Ook deze keer was er weer genoeg te zien op het grasveld en in de diverse gebouwen van deze zeer uitgebreide Galerie: van schilderijen tot beeldhouwwerken in allerlei formaten en van keramiek tot papiermache dat zodanig bewerkt en beschilderd was dat de maakster (Karin Hulst) van enkele bezoekers de vraag kreeg of het keramiek was. Twee andere kunstenaars die hier in het kader van de kunstroute te bewonderen vielen waren Tatjana Korchagina en Marije van Toledo met haar kleurrijke werken.

Het was weer zeer de moeite waard. De foto's bij dit logje zijn trouwens allen gemaakt bij Dorst naar Kunst. .Doordat de problemen met de batterijen voortduurden zijn ze niet allemaal optimaal belicht, maar gelukkig heb ik de linkjes naar de websites van de kunstenaars nog.

zondag, mei 06, 2012

Kunstroute Cultuurfabriek Oosterhout -3-

De route werd vervolgd met een bezoek aan H19. Zoals in het eerste logje over de kunstroute al aangegeven een centrum voor kunsteducatie in Oosterhout waar veel werk van kinderen en jongeren werd geëxposeerd. Waaronder werk waarvan je beslist niet zou denken dat het gemaakt was door kinderen van soms niet ouder dan vijf jaar.

Het volgende adres was het Stiltecentrum in de Arendstraat waar Peter Nuijten een plekje had gevonden. Met op de eerste verdieping een aantal potloodtekeningen waarop diverse vogels bijzonder fraai afgebeeld waren. Ook zijn stillevens een verdieping hoger mochten er zijn. Sommige voorwerpen leken uit de doeken naar voren te komen en alles was met bijna fotografische precisie, maar wel met de nodige kunstzinnige vrijheid, op het doek gezet. Niet echt mijn smaak (die is meestal toch iets abstracter), maar wel blijk gevend van een bijzonder vakmanschap.

Op de volgende locatie, Charme Hotels/Du Theatre, werd werk van een viertal kunstenaars getoond. Waarbij mij vooral het kleurrijke werk van Jos Mutsaers opviel. Helaas geen foto's: op dit moment had ik geen verse batterijen voor de flitser meer tot mijn beschikking. Om diezelfde reden ook geen foto's van het werk dat de twee kunstenaars bij Theek5/bibliotheek tentoon stelden.



Ook bij Theater de Bussel, waar Atelier KOA werk van kunstenaars met een beperking liet zien kon ik geen foto's maken. Wel jammer: de "K" in KOA blijkt niet voor niets voor Kleurrijk te staan: het ene werk sprak mij weliswaar meer aan dan het andere, maar allen waren ze bijzonder kleurrijk.

Ik laat bij gebrek aan foto's van de besproken locaties/kunstenaars bij dit logje dus maar wat meer werk van H19 zien, aangevuld met nog een werk van Evelijn van Groenland.

Binnenkort weer een volgend, misschien het laatste, misschien het één na laatste, deel van deze kunstroute.

vrijdag, mei 04, 2012

Kunstroute Cultuurfabriek Oosterhout -2-

Zowel zaterdag als zondag begon en eindigde de route voor ons bij Riet Simons (die hier al eerder uitgebreid aan bod kwam). Dit werd veroorzaakt doordat bij haar diverse andere kunstenaars ook een plekje hadden gevonden om hun kunsten te vertonen, waaronder ook mijn Brabantse vrienden: Bert Busink - die zich met meerdere kunstvormen bezighoudt zoals schilderen, en het maken van installaties maar die zich hier als beeldhouwer liet zien (zie foto bij het vorige log - en Evelijn van Groenland die zich voornamelijk bezighoudt met kalligrafie, maar ook tekenen en schilderen tot haar domein rekent - soms als zelfstandig werk, maar vaak ook als illustratie bij een gekalligrafeerde tekst.Helaas kreeg Evelijn in de loop van de eerste dag last van stevige hoofdpijn en maagklachten waardoor ze verder door afwezigheid schitterde en de bezoekers haar niet aan het werk konden zien.

Ook Nelleke Diks had met haar zijdeschilder werken een plekje gevonden bij Riet. Evenals Ger Enschot met haar schilderijen, waarvan deze keer vooral een aantal fraaie werken met bloeiende tulpen op viel. Ook Ger was aan het werk te zien waarbij een schilderij van wat eerst een onbestemde groep kleurvlakken leek over de loop van deze twee dagen langzaam uitgroeide tot een portret van waarschijnlijk een man (het was aan het einde van de zondag nog niet af, dus misschien zag ik dat nog wel helemaal verkeerd), waarbij - heel toepasselijke in dit jaar van voetbal en olympische spelen - in de kleding de kleur oranje overheerste. Ook Riet was geregeld aan het werk te zien, terwijl de resultaten van recente inspanningen onder meer in de tuin te bewonderen waren. Waarbij het paardenhoofd mij het meest aansprak.

De route werd vervolgt met een bezoek aan Stichting B.O.C.K. waar een groot aantal aangesloten kunstenaars werk met een grote variatie exposeerden. Schilderwerken, installaties, grafisch werk en nog veel meer streden hier om de aandacht. Het meest opvallend was wellicht nog de Plee-art: twee toiletruimtes waar de hokjes door verschillende kunstenaars aan een metamorfose waren onderworpen die tot verrassende, soms bijzonder fraaie, soms humoristische en soms bizarre ontwerpen in deze op zich toch kleine ruimtes had geleid. Foto's heb ik er niet van, maar op hun website/blog is een filmpje over deze Plee-art te bewonderen.


Hierna volgde een hernieuwd bezoek aan Paul Monteiro, van wie ik - nog steeds tot mijn grote tevredenheid - zelf een tweeluik aan de muur heb hangen en die nog steeds bijzonder kleurrijke werken maakt (naar mijn indruk momenteel met iets meer gebruik van toegevoegde materialen) waarvan de opbrengst bestemd is voor de Stichting kleurrijk leven in Suriname die zich inzet voor aids kinderen daar.

Ook Paul kwam hier al eerder uitgebreid aan bod, reden om het deze keer iets korter te houden. In de komende dagen meer over dit zeer geslaagde kunstweekend.

woensdag, mei 02, 2012

Kunstroute Cultuurfabriek Oosterhout.

Naast de Open Ateliers Oosterhout (OAO) is er met ingang van dit jaar ook een Kunstroute in Oosterhout. Aangezien de OAO plaatsvinden in het najaar en de Kunstroute in het voorjaar zitten ze elkaar niet in de weg. Dit nieuwe initiatief is overigens mede ontstaan door enige onvrede met de OAO. Daar ging men zich steeds strikter richten op "professionele" kunstenaars, waardoor nogal wat mensen die in het verleden deelnamen buiten de boot dreigden te vallen. Overigens vind ik de term "professioneel" wat discutabel: om de anderen "amateurs" te noemen doet hun werk geen recht. Het onderscheid is ook moeilijk te maken: zit dat in de hoeveelheid tijd die er aan de kunst besteed wordt? Hmm, ik ken mensen die niet als professioneel gezien worden, maar toch erg veel tijd aan hun kunst besteden. Aan de mate waarin men middels de kunst in zijn onderhoud voorziet/er op aangewezen is? Ook niet echt lijkt mij, er zijn mensen die financieel onafhankelijk zijn, maar wel als "professioneel" worden gezien. De mate waarin de kunst "eigen" is, of men vernieuwend bezig is? Ook een moeilijk objectief te beoordelen criterium volgens mij. Misschien is het een combinatie van al deze - en meer - factoren, maar volgens mij blijft het toch vooral een kwestie van een intuïtieve beslissing en het gevoel dat de beoordelaar bij de kunst krijgt en niet een oordeel gebaseerd op vast omschreven criteria.

Maar ik dwaal af. De Kunstroute is veel breder opgezet. Met 35 locaties en meer dan 100 deelnemende kunstenaars is er echt voor ieder wat te vinden. De keuze voor andere kunstvormen dan schilderen, beeldhouwen en keramiek, die bij OAO vaak toch wat beperkt is, is bij de Kunstroute zeer ruim. Zo heeft bijvoorbeeld ook werk van kinderen (bij H19, het kunsteducatiecentrum in Oosterhout) in deze route een plekje gevonden. Net als kunst van gehandicapte kunstenaars via een expositie van atelier KOA van de Stichting Prisma.

Er vonden er in de Thomas/Mariakerk bijvoorbeeld dansdemonstraties plaats en daar was ook een uitgebreide expositie van werk van de leden van Fotogroep Het Experiment.De Thomas/Mariakerk wordt overigens veelvuldig voor exposities gebruikt. Aan de route namen echter ook veel minder gebruikelijke locaties voor exposities deel.zoals de bibliotheek, het theater, een hotel, een coiffure (kapperszaak). Dit uiteraard naast meer gebruikelijke locaties als ateliers, galerieën en Stadstuin de Schelp (waar altijd een fraaie collectie beelden te bewonderen is). Er was ook ruime aandacht voor grafische kunst(waaronder een fraai voorbeeld van woordkunst waarbij de kunstenaar met een lijst op zich losse woorden een ervaring, gevoel of emotie perfect wist te beschrijven) en ook kalligrafie, textiele kunstvormen, glas, papierkunst, metalen en wat zaken die in de plattegrond van de route als "Diversen" waren opgenomen waren op meerdere locaties vertegenwoordigd.

Op zaterdag bezochten we vooral locaties in Oosterhout zelf. Zondag namen we de tijd voor de dorpen Den Hout en Dorst. In Den Hout was onder meer een fraaie locatie gevonden in Molen de Hoop waar Ria van Meggelen en Els Bastiaansen exposeerden. De eerste met vooral veel industriële onderwerpen met bijvoorbeeld verweerde afsluiters en tandwieloverbrengingen. Het paste prima in de sfeer van de molen. De tweede had onder meer een groot aantal werken tentoongesteld met dieren. Vooral boerderijdieren, waarvan ik hierbij een koeienschilderij laat zien, ook om een van mijn vaste lezeressen een plezier te doen.

Op diverse locaties was het ook mogelijk de kunstenaars aan het werk te zien. Bijvoorbeeld Bert Busink, een van mijn vrienden in Brabant, die afwisselend bezig was met het bewerken van verschillende stenen. Waarbij geregeld duidelijk waarneembaar was hoe groot het verschil in hardheid tussen verschillende stenen kan zijn.

Morgen ga ik proberen een paar kunstenaars wat specifieker uit te lichten. Helaas kan ik dat lang niet bij iedereen doen: mijn foto-apparatuur lijkt oplaadbare batterijen te vreten: hoewel ik ze voor het weekend nog had opgeladen raakte de ene na de ander set binnen de kortste keren leeg (en ik ben met geen van de sets zelfs maar in de buurt van de op de verpakking beloofde "tot 1000 keer herladen"). Wat de oorzaak is weet ik niet, maar ik zal maar weer eens een nieuwe voorraad inslaan. Ondertussen maakte dit het fotograferen wat lastig: ik had op een gegeven moment geen bruikbare batterijen meer voor de flitser.

woensdag, september 14, 2011

Open ateliers Oosterhout: Wendy van Wijk.

Tijdens de Open ateliers Oosterhout kun je in de opengestelde ateliers beeldende kunst in vele vormen bewonderen. Om die verscheidenheid ook hier te tonen vandaag wat werk van een schilderes waarvan ik twee jaar geleden nogal onder de indruk was.

Wendy van Wijk maakt werken die tot stand komen vanuit haar gevoel en emoties en dat is te zien. Veelal grotere werken (hoewel ze op kleiner formaat ook werk, vooral portretten, maakt waarvan ik geen foto's beschikbaar heb maar waarvan op haar site diverse voorbeelden te vinden zijn) die vaak krachtig zijn opgezet.


Sommige van die werken zijn figuratief: vaak beelden, al dan niet naakten, van in het algemeen vrouwen, ander werk is veel meer abstract. In de loop der jaren is ze steeds meer abstract gaan werken, ook de figuratieve werken neigen voor mij vaak naar enige abstractie.

Soms is het kleurgebruik zeer intens, een andere keer juist zeer ingetogen met vaak wel een enkel of enkele sterke accenten. Ik trof bij haar diverse werken aan die ik, als ik er de ruimte maar voor had, best bij mij aan de muur zou willen zien hangen.





Al met al een andere kunstenares die het zeker de moeite waard maakt de Open Ateliers een keer te bezoeken. Bovendien zijn er nog zo'n twintig deelnemende kunstenaars met verschillende stijlen en technieken, dus er is voor ieders smaak wel iets te vinden.

dinsdag, september 13, 2011

Open Ateliers Oosterhout: Joep Struijk

Joep zet als derde genearatie een familietraditie in het steenhouwen voort. En meer dan dat. Niet voor niets wordt zijn site gesierd door de spreuk "Kunst begint waar het ambacht eindigt". Hoewel de steenhouwerijafdeling van het in 1919 opgerichte bedrijf in 1989 werd gestopt meldde Joep zich in 1992 bij de steenhouwerijvakschool in Utrecht om na deze opleiding enige jaren te werken bij diverse steenhouwerijen. Zijn opleiding werd voortgezet aan de Academie voor beeldende kunsten in Antwerpen en in 2001 begon Joep zijn eigen bedrijf. Niet in de vorm van een traditionele steenhouwerij, hoewel veel daarvan nog wel te herkennen is, maar als een atelier voor steen- en beeldhouwkunst.




Als je zijn atelier bezoekt zul je versteld staan van de enorme variatie in het aanwezige werk. Een natuurgetrouwe stierenkop wordt afgewisseld door een metershoog beeld waarna even later je oog valt op een kudde runderen die hoewel slechts schetsmatig uitgewerkt duidelijk herkenbaar zijn en ieder een eigen uitstraling hebben.



Een grote, spierwitte "toren" doet dan weer wat surrealistisch aan (deed mij even denken aan werk van Escher), waarnaast een uiltje van naar schatting 10-12 centimeter dat deel uitmaakte van een groter werk dan weer een zeer natuurgetrouw miniatuurtje is. Een samenspel van drie beelden lijkt een gesprek aan te gaan. Misschien wel over alles wat hier te bewonderen valt.


Een uiterst gewichtig boekwerk laat zien dat ook inscriptie tot kunstvorm kan worden verheven. Twee kleinere beeldjes van steen in contrasterende kleuren maken ondanks het feit dat ze rug aan rug staan een vertederende indruk. Waarnaast een gevelsteen dan weer serieus afsteekt.

Het is gewoon onmogelijk om alle richtingen, alle bewerkingen, alle bewerkte soorten steen in één verslagje over te brengen. Ik kan slechts proberen jullie nieuwsgierig te maken naar hoe het er in werkelijkheid uit ziet. Zodat jullie dat tijdens de Open Ateliers Oosterhout komend weekend misschien even met eigen ogen komen aanschouwen.

( ik maakte de foto's al in 2009 en kan me helaas de titels van de afzonderlijke werken niet herinneren, jammer want soms kan de titel een werk nog extra versterken)

maandag, september 12, 2011

Druk weekend.

Het afgelopen weekend verliep wat drukker dan ik oorspronkelijk in gedachten had. Toen ik op weg ging naar de bank (om wat geld op te halen) en de markt (om wat geld uit te geven) bleek namelijk dat er in het winkelcentrum weer een keer een boekenmarkt was.

Nogal verrassend voor mij doordat de bezorging van het lokale huis-aan-huisblad al weken in de war is en ik dus nooit een aankondiging had gezien. Nu heb ik genoeg leesvoer in huis, door de toestand van mijn ogen was ik een flinke stapel boeken achterop geraakt met lezen, dus koop ik momenteel nauwelijks boeken bij, maar zo'n markt wil ik toch niet missen. Wie weet ligt er net dat ene boek dat ik altijd al had willen hebben.

Anderhalf uur snuffelen verder kon ik concluderen dat dit niet het geval was en me gaan voorbereiden op de volgende activiteiten. De motorclub in Drachten had een BBQ gepland om de vakantieperiode af te sluiten en het vervolg van het motorseizoen te openen. Prima, ik BBQ weliswaar niet mee (*) maar geniet wel graag van een gezellige avond. Alleen had een motorclub uit Utrecht waar ik voor de transplantatie jarenlang lid was besloten om juist dit weekend een clubuitje te houden in Gorredijk en mij op vrijdagavond nog even daarover te informeren en uit te nodigen ook even te komen BBQ'en.

Dus vertrok ik rond vijf uur met de bus richting Gorredijk. Waar mij met dank aan 9292OV informatie nog een wandeling van 3,5 km wachtte. De slimmerikken hadden namelijk verzonnen dat ik bij de dichtstbijzijnde halte uit diende te stappen. Maar dan wel in rechte lijn dwars door weilanden e.d. gerekend. Met tot gevolg dat ik eerst een kilometer terug of verder moest lopen om af te kunnen slaan naar mijn bestemming. Ondanks een knie die na deze wandeling, grotendeels door de berm omdat er geen trottoir of fietspad was, wat opspeelde werd het een gezellige avond met een groep oude bekenden.

Vervolgens liet ik mij rond negen uur bij de bushalte af zetten om de BBQ van de club in Drachten nog met een bezoek te gaan vereren. Ook daar was het heel gezellig, hoewel de BBQ iets vroeger werd gedoofd dan oorspronkelijk gedacht was door het arriveren van een stevige onweersbui(of waren het er nu meerdere?). Goede reden om rond half twaalf toen het even wat droger was maar snel naar huis te wandelen.

(*)BBQ'en mag ik op zich wel, maar ik moet er wel voorzichtig mee zijn. Als er meerdere mensen ieder voor zich hun vlees aan het bereiden zijn is het risico te groot dat iemand zijn rauwe kipfilet naast mijn gare hamburger legt of zelfs het druipende ding er even boven laat hangen op zoek naar een vrij plekje. Bij zo''n groeps BBQ pas ik dus ivm besmettingsgevaar liever even. Bij de BBQ in Gorredijk was overigens één man als kok aangewezen die keurig iedere keer de gril eerst leeg maakte voordat er weer rauw spul op gelegd werd, dus daar heb ik wel een paar stukjes vlees verorberd.

Was dit al een druk weekend: het volgende wordt nog drukker: dan zijn weer de jaarlijkse Open Ateliers Oosterhout en ga ik samen met mijn Brabantse vrienden dus weer proberen zo veel mogelijk van de ruim 20 deelnemende kunstenaars in twee dagen te bezoeken. Iets dat ik iedereen die wat tijd vrij heeft of toch al in de buurt is van harte aan kan bevelen. Om dat verder te promoten zal ik in de loop van de week nog een paar logjes over deelnemende kunstenaars plaatsen.

dinsdag, december 28, 2010

Opgehangen.

Er zijn heel veel zaken die je op kunt hangen. De telefoon bijvoorbeeld. Een handdoek. Als je in het verkeerde land woont doen ze het zelfs met mensen.

Vandaag had ik ook iets op te hangen. Net na de middag werd er een enorme hoeveelheid karton en nog meer plakband mijn huis binnen geschoven.

Na een half uurtje peuteren, knippen en voorzichtig scheuren kwam daaruit het werk "Central Park, New York" van Trix Bosch tevoorschijn waarvan ik eerder al meldde dat ik dit bij Molly gewonnen had.

Nog een half uurtje later was de Harley Davidson vlag die naast de voordeur hing vervangen door een deugdelijk haakje en kon ik deze blikvanger daar ophangen.

In het echt ziet het er nog mooier uit dan op de foto: de foto kan niet het effect van de verschillende materialen die gebruikt zijn om reliëf te creëren in beeld brengen zoals het er in werkelijkheid uit ziet.

Er blijkt overigens nog iets fraais met dit werk te gebeuren op het moment dat het donker is: als het dan alleen indirect verlicht wordt door het licht op de overloop komt het nog meer tot leven en ontstaat echt de sfeer van een stad bij avond en nevel (of zou het smog zijn? Het is tenslotte wel New York ;) ). Hoe dat er uitziet lijkt echter op een foto niet te vangen dus jullie zullen het moeten doen met mijn mededeling dat het een schitterend effect is.

zondag, december 19, 2010

Central Park New York.

Eén van de logs die ik volg is More or less van Molly waar buiten de verhalen over het dagelijks reilen en zeilen en al dan niet bizarre voorvallen uit de wereld vooral veel aandacht is voor kunst in al haar soms vreemde, soms ontroerende, soms indrukwekkende verschijningsvormen.

Door de vele contacten met kunstenaars ontstond op een gegeven moment een idee voor een verloting van kunstwerken. Een groot aantal kunstenaars bleek bereidt daar aan medewerking te verlenen en stelde werken beschikbaar. Die overigens niet zomaar verloot worden. Je moet er wel iets voor doen. Soms wordt een gedicht gevraagd, soms een omschrijving van wat het werk bij je oproept en in het geval van nummer 10 een kort verhaal.

Niet alle ter beschikking gestelde werken spreken mij even veel aan en niet alle werken kan ik in gedachten in mijn huis of tuin een goede plaats geven dus ik heb niet altijd meegedongen, maar dit werk sprak mij wel aan. Een werk getiteld Central Park New York van de hand van Trix Bosch waarin een heel duidelijk contrast is te vinden. Of het nu komt doordat ik enigszins kleurenblind ben weet ik niet, maar sterke contrasten en uitgesproken kleuren spreken mij altijd wel aan.

Voor een verhaal had ik ook al snel inspiratie. Ik ben nooit in New York geweest dus voor een kort verhaal over New York was ik aangewezen op wat mij van tv-beelden en verhalen in de media bij is gebleven over die stad. Wat mij daarvan meestal het meest bij bleef waren de enorme contrasten.
Dat leidde tot een verhaal dat je misschien een kerstverhaal kunt noemen, hoewel zonder het daarbij gebruikelijke einde waarin alles weer goed komt. Maar ik wil niet alles verklappen: dat verhaal vind je later vandaag in het volgende logje.

Laat mijn verhaal nu nog gewonnen hebben ook. Ik ben in gespannen afwachting van de komst van dit werk van ca 100x100 centimeter. Voor het schilderij dacht ik een mooi plekje te hebben aan de schoorsteen. Die blijkt echter net iets te smal.

Niet getreurd: in de hal naast de voordeur is ook nog een stuk muur waar het prima zal passen. Alleen moet daarvoor wel de Harley Davidson vlag die er al twintig jaar hangt verdwijnen. Geen probleem: ik rijdt toch al zeventien jaar geen motor meer en ben ondertussen wel wat uitgekeken op die vlag.

Ik wil Molly en alle deelnemende kunstenaars langs deze weg hartelijk bedanken voor deze actie. Helaas kan ik geen linkje plaatsen naar de site van Trix Bosch: die schijnt momenteel buiten gebruik, verhuisd of opgeheven te zijn, is in ieder geval niet bereikbaar.

vrijdag, september 17, 2010

Open Ateliers Oosterhout 2009: Yvonne van de Gevel.

Om te laten zien dat de open ateliers niet alleen om kunstschilders draaien vandaag een van de deelnemende beeldhouwersters: Yvonne van de Gevel. Toen ik haar vorig jaar bezocht werd ik aangenaam verrast door de verscheidenheid in haar werk en de vormen die zij uit de stenen wist te halen.

Naast heel herkenbare vormen als torso's en vogels ook veel meer abstract werk dat bij nadere beschouwing toch duidelijk geïnspireerd blijkt op bestaande, vaak natuurlijke, vormen. Zo vond ze de inspiratie voor een serie beelden bijvoorbeeld in de vormen die uit een zak Japanse mix rolden, wat tot verrassende beelden leidde. Een ander beeld dat naar de titel "Sculpted" luistert riep bij mij herinneringen op aan het ontbijt met een warm croissantje terwijl weer een ander beeld mij door de vorm, of moet ik zeggen de houding?, aan een (zee)naaktslak deed denken. Voor de foto van dit beeld is expres een iets te zwaar geflitst exemplaar gekozen omdat hierdoor wel heel fraai de struktuur en vooral de verscheidenheid aan kleuren in de steen naar voren bleek te komen.

Het werk van Yvonne is meestal betrekkelijk klein, hoewel er ook genoeg werk bij is waarbij de gedachte om te proberen het op te tillen ver van mij blijft. Hoewel ze ook in bijvoorbeeld marmer werkt is veel van haar werk uitgevoerd in Belgische hardsteen en wie daar ooit zelf wel eens een beitel op gezet heeft kan alleen maar ontzag hebben voor de hoeveelheid werk die er in het maken van de beelden gestoken moet zijn.

Wie Yvonne van de Gevel komend weekend wil bezoeken moet overigens wel even opletten:in het weekend van de open ateliers opent zij tevens haar nieuwe atelier aan de Houtse Heuvel 15A in Den Hout, in de route beschrijving/adreslijst voor de open ateliers staat echter nog het oude adres vermeldt.

Ik hoop overigens niet dat de verhuizing ook het einde betekent van het kabouterpad: een door kinderen zeer gewaardeerd hoekje van haar tuin dat ook bij volwassenen een glimlach tevoorschijn weet te toveren en dat, wellicht onbedoeld, een blik geeft op de fantasierijke geest achter al die andere beelden.

Als laatste foto een beeld dat mij bijzonder aansprak en dat ik direct in mijn tuin zou willen zetten. Ik vrees echter dat ik daarvoor nog wel even redelijk stevig door mag sparen. Het heet "Japanse mix, extended version" en is een van de wat grotere werken. In dit beeld is op in mijn ogen zeer fraaie wijze gespeeld met het contrast tussen de alleen bewerkte en de bewerkte en gepolijste vlakken van de Belgische hardsteen wat leidt tot een verrassend lijnenspel in een ondanks het formaat rank, bijna fragiel, ogend beeld.

Voor meer informatie over Yvonne van de Gevel kun je terecht op haar website. Of je gaat natuurlijk komend weekend gewoon even in Oosterhout en omgeving rondkijken en brengt daarbij ook haar een bezoek.


donderdag, september 16, 2010

Open Ateliers Oosterhout 2009: Joop Nijman.

Doordat ik een tijdje wat minder in mijn vel zat, door het overlijden van mijn moeder, door de problemen met mijn ogen, redenen genoeg waarom ik nog maar beperkt aandacht heb besteed aan de ateliers die ik vorig jaar bezocht, maar feit blijft dat de verschillende kunstenaars die mij welwillend toestonden hun werk te fotograferen nog steeds een verslag op mijn log tegoed hebben.

De Open Ateliers van dit jaar (zie het voorgaande logje) lijken mij een prima gelegenheid om te beginnen dit een beetje goed te maken en tegelijkertijd het gebeuren van dit jaar nog wat extra te promoten en voor dit logje is daarbij mijn keuze gevallen
op Joop Nijman.

Joop schildert al meer dan vijfendertig jaar en werkt veelal kleurrijk en groot. Groot zowel waar het om het formaat van de doeken gaat als waar het om de penseelstreken gaat. Toch weet hij met die grote penseelstreken heel nauwkeurig zijn onderwerp in beeld te brengen inclusief alle van belang zijnde details. De grote penseelstreken en het uitgesproken kleurgebruik verhinderen niet dat zijn onderwerpen in het werk, soms duidelijk, soms na even beter kijken, te herkennen zijn.

Onderwerpen die een vaste waarde in zijn werk vormen zijn mensen, vaak bezige mensen, paarden en muziek/musici. Vaak in beweging en Joop verbaasd mij keer op keer met de manier waarop hij beweging weet te treffen, deze in een stilstaand beeld weet te vangen zonder het gevoel, de ervaring, van beweging te verliezen.

Het formaat van veel van zijn werk (en het feit dat zijn deelname aan de open ateliers plaatsvindt in een tot atelier/expositieruimte omgebouwde garagebox) heeft wel als nadeel dat het nog niet meevalt om goed recht voor een werk te komen op voldoende afstand om een optimale foto te maken. In de foto's treed daardoor vaak enige vertekening op, maar zelfs met de best mogelijke positionering van de camera ten opzichte van het werk is dat nooit helemaal te vermijden. De beste raad die ik kan geven blijft dan ook: zie je hier iets dat je aanspreekt ga dan eens het oorspronkelijke werk van dichterbij bekijken.

Bijvoorbeeld komend weekend in Oosterhout.