Een vlinder vol van kleurenpracht
vliegt alleen maar in de nacht
Tot men eens even aan hem voelt
Dan vliegt hij overdag, maar onbedoeld
Een panter met zijn stippelhuid
ligt te zonnen voor de ruit
trekt zich niets van mensen aan
zelfs niet als ze op de ramen slaan.
Bordjes staan echt overal
níet aanraken, níet voeren bovenal
Biedt men een blad of boombast aan
hoeft men dus niet verbaasd te staan
en al helemaal niet boos te wezen
om de vraag "kunt U niet lezen"
Mensen blijven mij verbazen
of ze wel of niet die bordjes lazen
"ik doe wat ik wil, ik ben hier immers gast"
is een redenatie die mij zeer verrast
respect voor de regels is wat past
ook, zelfs juist, als U ergens bent als gast
Afgelopen zaterdag had ik reden genoeg voor verbazing. Ondanks alle bordjes "Niet voeren" en "Dieren niet aanraken" lijken die bordjes er soms wel voor Jan met de korte achternaam te staan. Dat kleine kinderen achter vlinders aanhollen of denken dat het een goed idee is te proberen een aapje te aaien keur ik niet goed maar kan ik begrijpen. De ouderen/ouders die niet proberen dat gedrag te corrigeren, maar er soms zelfs gewoon in mee gaan en het zelfs presteren om blaadjes en stukken bast van beplanting te scheuren om dieren te lokken kunnen echter absoluut niet op mijn begrip rekenen. En ook ander gedrag om de aandacht van dieren te trekken of te proberen ze in beweging te krijgen kan bij mij niet op bijval rekenen. De kroon spande echter een groep (gezin?) die het presteerde maar eens in de buisjes met honing/suikerwater voor de vlinders te gaan zitten peuteren en de inhoud op hun arm en hand te smeren om vlinders op zich te laten landen. Dan ben je wat mij betreft toch wel echt helemaal van de ratten besnuffeld.
DiDi is Dichters op Dinsdag, de wekelijkse gedichten opdracht van Melody. Bij haar vind je de opdracht en linkjes naar andere deelnemers.