Ik had hier een vlammend betoog willen schrijven over mensen die overlevenden van een brand beloven dat er goede opvang geregeld zal worden. Dat er gezorgd zal worden voor goede medische en psychische begeleiding. En die vervolgens die mensen opsluiten in vergelijkbare ruimtes als waar de brand heeft gewoed. Waar ze geen dokter te zien krijgen, geen hulp bij de verwerking van het trauma hoeven te verwachten en zo goed van de wereld afgesloten worden dat contact met (ongeruste) familie, vrienden en zelfs advocaat onmogelijk is. Waar ze tot de ontdekking komen dat hun perzoonlijke bezittingen zoek zijn waardoor ze nog dagen in hun naar brand riekende plunje rond moeten lopen. Waar een enkeling zelfs vrijgelaten wordt zonder zijn persoonlijke bezittingen en zelf maar uit moet zoeken hoe hij zich redt in zijn t-shirtje in een Nederlandse herfst.
Een betoog over mensen die op het moment dat daar vragen over worden gesteld van de prins geen kwaad weten en niets beters weten te melden dan dat ze vinden dat de verwerking lang genoeg heeft geduurd en dat degenen die voor het onderzoek niet meer nodig zijn best uitgezet kunnen worden. Voordat de beloofde nazorg zelfs maar begonnen is!
Maar omdat ik bang ben dat zo'n betoog er voor zou zorgen dat mijn weblog dezelfde kant op gaat als de spandoeken in Amsterdam en ikzelf dezelfde kant op als de personen die handtekeningen verzamelden om op aftreden van een betrokkene aan te dringen doe ik dat maar niet.
Want zeg nou zelf: zonder de namen erbij zou toch niemand snappen over wie ik het heb? En in Nederland mag je kennelijk alleen nog vrij je mening uiten als die strookt met die van ons aller regering!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten