vrijdag, november 11, 2005

Vrolijk gezicht.

Dat wordt het ongetwijfeld vanavond als de kinderen weer met hun lampionnen langs de deuren gaan om de grootste tas die ze konden vinden zo vol mogelijk te krijgen met snoepgoed. Sommigen houden het bij een eenvoudig gekocht lampionnetje, andere hebben prachtige eigen knutselprojecten bij zich, tegenwoordig gelukkig vrijwel zonder uitzondering voorzien van een electrisch lichtje. Want een plots in vlammen opgaande lampion heeft in het verleden al menig vrolijk kindergezicht van het ene op het andere moment in tranen doen uitbarsten.

Het begint inmiddels een beetje te schemeren en hoewel de meesten pas na zeven uur vanavond zullen komen zal ik voor de echt kleintjes die voor het eten even met moeders op pad mogen de mand met snoepgoed maar vast op een krukje in de gang zetten. Een mand met snoepgoed die ik al drie keer opnieuw heb moeten vullen. Snoepgoed in de aanbieding kopen lijkt een goed idee om wat voordeliger uit te zijn, maar als je vervolgens het meeste zelf op eet en dus nog meer bij moet kopen gaat het voordeel rap verloren.

Ik ben benieuwd welke nieuwe liedjes deze keer weer te bewonderen zullen zijn naast de oude hits "Elf november is de dag, dahat mijn lichtje, dahat mijn lichtje, elf november is de dag, dahat mijn lihichtje brahanden mag" en "Sint Maarten, Sint Maarten, de koeien hebben staarten, de meisjes hebben rokjes aan, daar komt Sint Martinus aan" (een heel dubieuze tekst, laat hem van die rokjes afblijven, oude viespeuk)

Wie vanavond ook met een vrolijk gezicht al die drukte zullen aanschouwen zijn ongetwijfeld de tandartsen: die gaan binnenkort ongetwijfeld aardig verdienen aan de bijwerkingen van al die zoetigheid. Reden voor mij om er naast het snoepgoed ook een mand mandarijnen bij te zetten. (alleen mandarijnen zou natuurlijk nog veel gezonder zijn, maar het levert zo veel beteuterde gezichtjes op dat ik het niet over mijn hart kan krijgen op dit punt heel principieel te gaan doen)

Geen opmerkingen: