Maandenlang heb je zitten luisteren naar ministers die je steeds weer op het hart drukken dat het voor herstel nodig is dat je meer uit gaat geven. En uiteindelijk ben je gezwicht. Je bent meer uit gaan geven. Het bleef wel een akelig gevoel dat minnetje voor je banksaldo aan het eind van de maand. En je schrok iedere keer weer van het bedrag aan rente dat daarvoor berekend werd. Maar je was solidair, je ging Nederland uit de put helpen, later zou het zoet van de overwinning des te beter smaken als je zelf had mee geholpen.
Aan het eind van het kwartaal stond er achter het minnetje op het rekening afschrift een hoger bedrag dan ooit. Je gloeide van trots. Tot dat bericht van het CBS: Nederlanders stonden voor een record bedrag rood. Je dacht nog even "mooi, ik heb medestanders, ik sta er niet alleen voor". Maar toen die volgende zin: dat komt doordat Nederlanders steeds onbesuisder met hun betaalrekening omspringen.
Onbesuisd? Je had er goed over nagedacht, goed naar de regering geluisterd. En dan wordt je onbesuisd genoemd? Een aanklacht wegens smaad lijkt op zijn plaats.
En de komende maanden maar even zuinig aan doen, want hier doe je natuurlijk niet meer aan mee!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten